Raynor Arkenbout had heftigste twee maanden

Dat Raynor Arkenbout het zwaar had met de dood van zijn alterego Edwin Bouwhuis was al bekend. Maar nu vertelt Raynor voor het eerst hoe de afgelopen maanden en het terugkijken van de scènes voor hem zijn geweest. “Ik geloof dat ik in mijn hele leven niet zoveel heb gehuild als de afgelopen maanden.”

Raynor Arkenbout heeft heel veel moeite gedaan om zich te verplaatsen in zijn karakter. Daarom vond hij ook dat zijn leven parallel liep met dat van Edwin Bouwhuis. Het was daarom extra heftig om de sterfscène te spelen en later terug te zien. “Toen Edwin overleed, voelde het alsof echt een stukje van mij stierf.” vertelt Raynor.

“De laatste weken, waarin het afscheid en de dood van Edwin op televisie waren te zien, waren nog intenser dan twee maanden geleden, toen de scènes waren opgenomen. Toen al liepen de emoties heel hoog op. GTST is een heel leuke plek om te werken. En ik moest afscheid nemen en doodgaan.. Ik ben daar ontzettend emotioneel over geweest. De eerste keer dat ik dat script voor die laatste week doornam, weet ik nog dat ik bij het lezen van mijn laatste woorden en het wegvallen, moest huilen. En alles daarna is progressief intenser geworden. Bij het repeteren was het nagenoeg onmogelijk om droog te oefenen. Mijn tranen bleven stromen, en ik zei tegen mijn collega’s: Jongens ik ga jullie missen.” aldus Raynor.

De sterfscène zelf vond de acteur niet vervelend. Hij moest hierbij in een kist liggen en spelen dat hij dood was. Het ergste vond hij juist de stemmen van zijn mede-acteurs die snikten en huilden dat Edwin er nooit meer zou zijn. Ook schrok de acteur van de reactie van zijn moeder. “Mijn moeder heeft ook gekeken en zij had het daar erg moeilijk mee. Ik weet niet hoe het is om zelf een kind te hebben, maar ik kan me voorstellen dat het voor een moeder vreselijk is om naar haar kind in een sterfscène te kijken.” aldus Raynor Arkenbout.

2 reacties

  1. Zondagmiddag 5/2 : Raynor bij Live4You gezien, na interview met Carlo en Irene, in de keuken met Rudolf van Veen.

  2. Adriaan Huibregtse

    Dus daar hebben we het Ludwin-verhaallijn voor opgeofferd: voor een soap die nu vrijwel alleen nog bestaat uit nietszeggend, oersaai en ongeloofwaardig gedoe. Ik koester nog steeds de hoop dat dit alles verklaard kan worden vanuit een comateuze droom van Lucas, dat hij in april eindelijk ECHT uit zijn coma ontwaakt en Raynor dan (na zijn verplichte Flex-wet vakantie) gewoon weer als Edwin te zien is. OF er wordt op dit moment naar dit hoogtepunt toegewerkt OF de schrijvers zijn wederom de weg kwijt en kunnen we nu gtst net zo goed bij het grofvuil zetten. Hoewel Lucas nog wèl te zien is, begin ik me ook aan deze personage meer en meer te ergeren. Deze personage was voor mij nog de enige reden om naar gtst te blijven kijken. Maar nu zijn verhaallijn ook meer en meer ongeloofwaardig is geworden, heb ik er steeds minder moeite mee om gtst niet te zien. OF ik ben ook aan het toewerken naar bovenstaand hoogtepunt OF mijn dieptepunt voor wat betreft gtst komt eraan en ga ik om 19.30u gewoon weer kijken naar DWDD. Daar krijg je als kijker nog wèl het gevoel serieus genomen te worden.

Geef een reactie